прахо́днасць, ‑і, ж.
1. Даступнасць чаго‑н. для праходу, праезду, пераправы. Праходнасць балота.
2. Спец. Здольнасць прапускаць што‑н. (пра органы чалавека ці жывёлы). Праходнасць кішак.
3. Спец. Здольнасць транспартных сродкаў пераадольваць усякія дарожныя перашкоды. Праходнасць аўтамашын.
прахо́дны, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і прахадны. У зацямнелым кутку каля праходнай будкі Антон прыпыніўся і не зводзіў вачэй з дзвярэй. Кавалёў.
прахо́дчы, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да праходкі (у 2 знач.). // Які прызначаецца, служыць для праходкі (у 2 знач.).
прахо́дчык, ‑а, м.
Рабочы, які займаецца праходкай (у 2 знач.). Не задавальнялі такія вынікі шахцёраў і тым больш не думалі спыняцца на гэтым брыгадзіры праходчыкаў. Кулакоўскі.
прахо́жы, ‑ая, ‑ае.
Які ідзе куды‑н. міма каго‑, чаго‑н. Прахожыя людзі. □ Толькі вось у гэты прахожы цягнік удалося сяк-так убіцца. М. Ткачоў. / у знач. наз. прахо́жы, ‑ага, м. Прахожыя трапляліся рэдка. У закрытых магазінах за вялікімі сіняватымі шыбамі панавалі сумныя змрокі і нязвыклая пустата. Карпаў. Будзеш крочыць, можа, Пад густою шатай — Не міні, прахожы, Той маленькай хаты. Прыходзька.
прахо́н, ‑у, м.
Разм. Праход, адтуліна, праём. Па вуліцы Карла Маркса стаялі яшчэ сцены камяніц са сляпымі прахонамі вокнаў і дзвярэй. Хведаровіч.
прахо́плівацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.
Незак. да прахапіцца.
прахо́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прахапіць.
прахрапці́, ‑пу, ‑пеш, ‑пе; ‑пём, ‑пяце; зак.
1. Утварыць храп. Хтосьці прахроп.
2. Храпці некаторы час.
3. Разм. Моцна праспаць некаторы час. Прахрапці ўсю ноч.
прахронаметрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.
Зрабіць хронаметраж. Прахронаметраваць работу агрэгата.