Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

прафсаю́з, ‑а, м.

Прафесіянальны саюз.

прафсаю́зны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прафсаюза. Прафсаюзны білет. Прафсаюзны сход.

прафтэхвучы́лішча, ‑а, н.

Прафесіянальна-тэхнічнае вучылішча.

прафтэхні́чны, ‑ая, ‑ае.

Прафесіянальна-тэхнічны. Прафтэхнічная адукацыя.

прафтэхшко́ла, ‑ы, ж.

Прафесіянальнатэхнічная школа.

прафупаўнава́жаны, ‑ага, м.

Прафсаюзны ўпаўнаважаны — асоба, якая кіруе прафесіянальнай работай у невялікім калектыве членаў прафсаюза.

прах, ‑у, м.

Цела чалавека пасля смерці; труп. Яна і ехала сюды,.. каб пабачыць, дзе спачывае яе дзіця, каб пакланіцца яго праху... Сачанка.

•••

Пайсці прахам гл. пайсці.

У пух і прах гл. пух.

прахава́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Хавацца некаторы час. Прахавацца цэлы месяц.

праха́джвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да прайсціся.

прахадзі́ць, ‑хаджу, ‑ходзіш, ‑ходзіць; зак.

1. Хадзіць некаторы час. Паўдня прахадзілі мы дарэмна па лесе, так і не сустрэўшы ніводнага птушынага следу. Ігнаценка. Сцвярджаў я маці: — Шапка малавата, Я прахаджу і ў летняй, не бяда! Барадулін. Як пойдзеш нацянькі, дык праходзіш тры дзянькі. Прыказка.

2. што. Разм. Доўга ходзячы, страціць што‑н. Неўзабаве вярнуліся дзяўчаты. — О, ды мы, здаецца, прахадзілі свае месцы! Лужанін.