Verbum

прасава́льшчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца прасаваннем ​¹, працуе з прасам.

прасава́льшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да прасавальшчык.

прасава́нне ​¹, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прасаваць ​¹.

прасава́нне ​², ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прасаваць ​².

прасава́ны ​¹, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад прасаваць ​¹.

2. у знач. прым. Гладжаны, выгладжаны; выпрасаваны. Прасаваная бялізна.

прасава́ны ​², ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад прасаваць ​².

2. у знач. прым. Зроблены шляхам прасавання ​². Прасаваныя дрожджы. Прасаванае сена.

прасава́цца ​¹, ‑суецца; незак.

Зал. да прасаваць ​¹.

прасава́цца ​², ‑суецца; незак.

Зал. да прасаваць ​².

прасава́ць ​¹, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; незак., што.

Гладзіць прасам. Соня тут жа ўзялася прасаваць бялізну ды рыхтавацца ў дарогу. Пальчэўскі.

прасава́ць ​², ‑сую, ‑суеш, ‑суе; незак., што.

Апрацоўваць пры дапамозе прэса. Прасаваць бавоўну. Прасаваць драўніну.

праса́джаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прасадзіць (у 2, 4 знач.).

прасаджа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Саджаць некаторы час.

праса́джвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да прасаджваць.

праса́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прасадзіць.