Verbum

падапе́чны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца пад апекай. Падапечная тэрыторыя. Падапечнае дзіця. / у знач. наз. падапе́чны, ‑ага, м., падапе́чная, ‑ай, ж. Пра чалавека. На купіне перавязалі рану, і Вацура панёс сваю падапечную на руках — пад нагамі хліпала ржавая балотная вада. Чыгрынаў.

падапіва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Дапіць усё, многае. Падапіваць малако.

падапіло́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Дапілаваць усё, многае. Падапілоўваць дошкі.

падапі́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Дапісаць нейкую колькасць чаго‑н. куды‑н. Падапісваць прозвішчы ў журнал.

падапла́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Дадаць да раней выплачанай сумы нейкую частку грошай.

падаплёка, ‑і, ДМ ‑лёцы, ж.

Сапраўдная, але скрытая, не яўная прычына, падстава, сутнасць чаго‑н. Падпявалы Узнімуць часам звон, Ажыятаж, А падаплёка тут — падхалімаж! Валасевіч.

падаплята́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Даплесці ўсё, многае. Падаплятаць кашы.

падаправа́ць, ‑ае.

Незак. да падапрэць.

падапрада́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Дапрасці ўсё, многае. Дзяўчаты падапрадалі кудзелю.

падапрана́нне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падапранаць — падапрануць і падапранацца — падапрануцца.