Verbum

пракалупа́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пракалупаць.

пракалупа́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Калупацца некаторы час.

пракалупа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм.

1. Калупаючы, зрабіць адтуліну ў чым‑н. Саўка пракалупаў нажом шырэй шчылінку і зрабіў з яе вочка, праз якое можна было глядзець сёе-тое з таго, што рабілася ў лесе. Колас.

2. і без дап. Калупаць некаторы час.

пракалу́пвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да пракалупваць.

пракалу́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пракалупаць.

пракалу́плівацца, ‑аецца; незак.

Зал. да пракалурліваць.

пракалу́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пракалупаць.

пракалупну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.

Тое, што і пракалупаць (у 1 знач.).

пракалыха́ць, ‑лышу, ‑лышаш, ‑лыша; зак., каго-што.

Калыхаць некаторы час. Пракалыхаць дзіця ўсю ноч.

пракалясі́ць, ‑ляшу, ‑лясіш, ‑лясіць; зак.

Разм.

1. Прайсці, праехаць пэўную адлегласць пятляючы, робячы кругі. Мост, як і трэба было чакаць, аказаўся разбураны, і мы пракалясілі яшчэ некалькі дзесяткаў кіламетраў. Марціновіч.

2. Калясіць некаторы час. Пракалясіць усю ноч па лесе.