Verbum

прадугада́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Наперад ўгадаць што‑н.

2. Прадугледзець што‑н.

прадуга́дванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прадугадваць — прадугадаць.

прадуга́двацца, ‑аецца; незак.

Зал. да прадугадваць.

прадуга́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прадугадаць.

прадугле́джаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прадугледзець.

прадугле́джвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да прадугледжваў.

прадугле́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што.

1. Незак. да прадугледзець.

2. Мець на ўвазе, устанаўліваць, вызначаць. План развіцця народнай гаспадаркі, побач з ростам цяжкай індустрыі, прадугледжвае павелічэнне вытворчасці тавараў народнага спажывання, далейшы ўздым жыццёвага ўзроўню працоўных. «Звязда».

прадугле́дзець, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак., што.

Наперад убачыць, угадаць магчымасць чаго‑н. — Я пачуў чужыя крокі і схапіўся за пісталет. Ён [Савіч] прадугледзеў гэта. Сказаў з-за вугла: «Не ўздумайце страляць». Шамякін.

прадузя́тасць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць прадузятага. Прадузятасць думкі.

2. Прадузятыя адносіны да каго‑н. Каб не мая прадузятасць, я мог бы адразу сказаць, што яна — рэдкая прыгажуня. Карпюк.

прадузя́ты, ‑ая, ‑ае.

Заснаваны на думцы, якая загадзя беспадстаўна была прынята за правільную. Кася вярнулася дамоў, там была ўжо Чырвоная Армія, да якой у дзяўчыны было прадузятае стаўленне, вынесенае з гімназіі. Карпюк.