Verbum

прабада́ць, ‑ае; зак., каго-што.

Пракалоць рагамі.

прабадзе́нне, ‑я, н.

Спец. Скразное пашкоджанне сценкі ўнутранага органа. Прабадзенне барабаннай перапонкі.

прабадзя́цца, ‑дзяюся, ‑дзяешся, ‑дзяецца; зак.

Разм. Прабыць, правесці дзе‑н. час, звычайна марна. Першы дзень прабадзяліся [здраднікі] па Старажоўцы безвынікова. Новікаў.

прабадны́, ‑ая, ‑ое.

Спец. Які выклікае прабадзенне; які суправаджаецца прабадзеннем. Прабадная язва.

прабалбата́цца, ‑балбачуся, ‑балбочашся, ‑балбочацца; зак.

Разм. Прагаварыцца.

прабалбата́ць, ‑балбачу, ‑балбочаш, ‑балбоча; зак.

Разм.

1. Правесці некаторы час у балбатні. Гадзіну прабалбатаць.

2. што і без дап. Выдаць тайну, сакрэт.

3. што і без дап. Незразумела сказаць што‑н.

прабараба́нены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прабарабаніць.

прабараба́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак.

1. Утварыць гук, падобны да гуку барабане. Капыты жарабка прабарабанілі па насланых на пераездзе шпалах. Федасеенка.

2. што і без дап. Барабаніць некаторы час.

прабаразні́ць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., што.

Зрабіць баразну, правесці баразну.

прабаранава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прабаранаваць.