Verbum

пергамі́н, ‑у, м.

1. Ізаляцыйны рулонны матэрыял з тонкага кардону, насычанага нафтавымі бітумамі.

2. Тонкая трывалая папера для вырабу натуральнай папяровай калькі.

пергідро́ль, ‑ю, м.

Водны раствор перакісу вадароду.

[Ад лац. per — праз, цераз і грэч. hydōr — вада.]

пе́р’е, ‑я, н., зб.

Пёры (гл. пяро ў 1 знач.).

перкаля́тар, ‑а, м.

Спец. Апарат для вышчалочвання.

перкаля́цыя, ‑і, ж.

Спец. Спосаб вышчалочвання руд (пераважна медных акісленых і тых, у якіх утрымліваецца золата).

перкусі́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да перкусіі. Перкусійны метад даследавання. // Які прызначаны, служыць для перкусіі. Перкусійны малаточак.

перку́сія, ‑і, ж.

Спец. Пастукванне хворага пальцамі або спецыяльным малаточкам для вызначэння стану яго ўнутраных органаў па характары ўтвораных гукаў.

[Ад лац. percussio — нанясенне ўдараў.]

перкутава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., каго.

Зрабіць (рабіць) перкусію.

перл,

гл. перлы.

пе́рлавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да перлаў (у 1 знач.).