Verbum

перача́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Прычаліць нанава або да другога прычала. Перачаліць плыты.

перача́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перачальваць — перачаліць.

перача́львацца, ‑аецца; незак.

Зал. да перачальваць.

перача́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перачаліць.

перачапа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Дакрануцца па чарзе да ўсяго, многага або да ўсіх, многіх.

перачапі́ць, ‑чаплю, ‑чэпіш, ‑чэпіць; зак., што.

1. Счапіць нанава, іначай. Перачапіць вагоны.

2. Начапіць у другім месцы або іначай. Перачапіць значок. Перачапіць карціну на другую сцяну.

перачарні́ць, ‑чарню, ‑чэрніш, ‑чэрніць; зак., што.

Разм.

1. Зрабіць вельмі чорным.

2. Пафарбаваць у чорны колер, пачарніць усё, многае. Перачарніць усе тканіны. Перачарніць усё серабро.

перачарсцве́лы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які стаў зусім чэрствым. Перачарсцвелы хлеб.

перачарсцве́ць, ‑ее; зак.

Разм.

1. Стаць зусім чэрствым. Хлеб перачарсцвеў.

2. Зачарсцвець — пра ўсё, многае. Усе батоны перачарсцвелі.

перачарці́ць, ‑чарчу, ‑чэрціш, ‑чэрціць; зак., што.

1. Начарціць нанава, іначай. Перачарціць план будынка.

2. Зняць копію з якога‑н. чарцяжа. Перачарціць план на кальку.

3. Начарціць усё, многае.