перато́мленасць, ‑і, ж.
Стан ператомленага (у 2 знач.).
перато́млены, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад ператаміць.
2. у знач. прым. Вельмі ўтомлены. Хоць ператомлены, але не спіцца, І не таму, што знікла цішыня: Перада мной дзяржаўная граніца, А там — зямля, адкуль прыйшла вайна. Прануза. «Хто? Хто? Хто?» — бухала ў грудзях Платона, аж разрывалася ператомленае сэрца. Місько.
перато́пка, ‑і, ДМ ‑пцы; Р мн. ‑пак; ж.
Разм. Дзеянне паводле дзеясл. ператопліваць — ператапіць 2 (у 1, 2 знач.).
перато́плены 1, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад ператапіць 1.
перато́плены 2, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад ператапіць 2.
перато́пліванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. ператопліваць — ператапіць 2.
перато́плівацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да ператапіцца 2.
2. Зал. да ператопліваць.
перато́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да ператапіць 2.
перато́рканы, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад ператоркаць.
перато́ркаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Паторкаць усё, многае.
перато́ўчаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад ператаўчы.