Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

ператкну́ць, ‑ткну, ‑ткнеш, ‑ткне; ‑ткнём, ‑ткняце; зак., што.

Уваткнуць што‑н. у другім месцы. Ператкнуць калок. Ператкнуць тычку.

ператле́лы, ‑ая, ‑ае.

1. Які сапсаваўся ад тлення; перагнілы. На некаторых [загонах] з мінулага года валяўся непрыбраны ператлелы бульбоўнік. Мележ.

2. Які ператлеў, згарэў без полымя. Ператлелае вуголле.

ператле́ць, ‑ее; зак.

1. Сапсавацца ад тлення; сатлець; перагніць. Лісце ператлела.

2. Згарэць без полымя. Вуголле ператлела.

ператлума́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ператлумачыць.

ператлума́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ператлумачваць — ператлумачыць.

ператлума́чвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да ператлумачваць.

ператлума́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да ператлумачыць.

ператлума́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., што.

Разм. Перадаць які‑н. тэкст, вусную мову сваімі словамі.

ператлумачэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ператлумачваць — ператлумачыць.

ператлява́ць, ‑ае.

Незак. да ператлець.