перапаўза́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перапаўзаць — перапаўзці.
перапаўза́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перапаўзці.
перапаўзці́, ‑зу, ‑зеш, ‑зе; ‑зём, ‑зяце; пр. перапоўз, ‑паўзла, ‑паўзло; заг. перапаўзі; зак., што, цераз што і без дап.
1. Перамясціцца паўзком цераз што‑н., на другі бок чаго‑н., з аднаго месца на другое. Перапаўзці дарогу. Перапаўзці цераз насып. Перапаўзці ў іншае месца. □ Недалёка між елак [Мікола і Таня] заўважылі маленькую палянку. Цішком перапаўзлі туды. Новікаў.
2. перан. Разм. Павольна, з цяжкасцю перайсці, перабрацца цераз што‑н., на другі бок чаго‑н., з аднаго месца на другое. Танкі перапаўзлі цераз акопы. □ Сонца, якое так нядаўна .. села амаль на паўночным захадзе, перапаўзло, хаваючыся за далягляд, на паўночны ўсход. Брыль.
перапаўне́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перапаўняць — перапоўніць і стан паводле знач. дзеясл. перапаўняцца — перапоўніцца.
перапаўня́цца, ‑яецца; незак.
1. Незак. да перапоўніцца.
2. Зал. да перапаўняць.
перапаўня́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да перапоўніць.
перапахава́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Выкапаўшы са старой магілы, пахаваць на новым месцы.
перапая́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перапаяць.
перапая́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.
1. Запаяць, спаяць нанава, яшчэ раз.
2. Запаяць, спаяць усё, многае.
перапеляня́ і перапелянё, ‑няці; мн. няты, ‑нят; н.
Дзіцяня перапёлкі.