пераніцава́ць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе; зак., што.
Пераліцаваць.
пераніцо́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. пераніцоўваць — пераніцаваць.
пераніцо́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да пераніцоўваць.
пераніцо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да пераніцаваць.
пераніцо́ўка, ‑і, ДМ ‑цоўцы; Р мн. ‑цовак; ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. пераніцоўваць — пераніцаваць.
перані́шчыць, ‑шчу, ‑шчыш, ‑шчыць; зак., каго-што.
Разм. Знішчыць, панішчыць усё, многае або ўсіх, многіх. А дзевер, не памятаючы сябе, уляцеў за .. [Марынай] следам і замахаў сякерай, зароў дзікім голасам: — Засяку-у!.. Усё кодла тваё перанішчу!.. Усё насенне звяду!.. Ракітны.
перано́с, ‑у, м.
1. Дзеянне паводле дзеясл. пераносіць — перанесці (у 1–6 знач.).
2. Знак у выглядзе рыскі, які ўжываецца пры перанясенні часткі слова ў наступны радок. Знак пераносу.
перано́сіцца, ‑ношуся, ‑носішся, ‑носіцца; незак.
1. Незак. да перанесціся.
2. Зал. да пераносіць.
перано́сіць, ‑ношу, ‑носіш, ‑носіць.
Незак. да перанесці.
•••
Не пераносіць каго-чаго — вельмі не любіць, адчуваць агіду да каго‑, чаго‑н.
перано́ска, ‑і, ДМ ‑носцы, ж.
Разм.
1. Дзеянне паводле дзеясл. пераносіць — перанесці (у 1–6 знач.).
2. Р мн. ‑сак. Пераносная лямпа. Славік падняў вышэй «пераноску», ад яркага святла якой слязіліся вочы. Шамякін.