перакро́йванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перакройваць — перакроіць.
перакро́йвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да перакройваць.
перакро́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перакроіць.
перакро́йка, ‑і, ДМ ‑кройцы; Р мн. ‑роек; ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перакройваць — перакроіць.
перакрухма́лены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перакрухмаліць.
перакрухма́ліцца, ‑ліцца; зак.
Аказацца перакрухмаленым. Бялізна перакрухмалілася.
перакрухма́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.
1. Занадта накрухмаліць што‑н. Перакрухмаліць кашулю.
2. Накрухмаліць усё, многае.
3. Накрухмаліць нанава, яшчэ раз.
перакрухма́львацца, ‑аецца; незак.
Зал. да перакрухмальваць.
перакрухма́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перакрухмаліць.
перакруці́цца, ‑кручуся, ‑круцішся, ‑круціцца; зак.
1. Павярнуцца кругом, процілеглым бокам або канцом. На сярэдзіне рэчкі кругляк перакруціўся, [плывец] бухнуўся галавой у ваду, а ногі са шкарпэткамі задраліся ўгору! Колас. Юрка скінуў шапку і, папляваўшы на рукі, так пацягнуў пілу, што аж палена перакруцілася. Курто. Жанчына ўздрыганулася і, як вяртлявы звярок, у момант перакруцілася тварам да чалавека — у профіль да акна. Чорны. — Во! Гэта дарэчы! — перакруціўся на адной назе Віктар. Маўр.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Сапсавацца ад частага або празмернага закручвання. Кран перакруціўся. // Распасціся напалам, на часткі ад кручэння. Алюмініевы дрот лёгка перакруціўся.
3. перан. Разм. Рэзка перамяніцца, перайначыцца. Віхляй уголас пераказваў Вінцусю Шавелю нечаканае яму рашэнне акругвыканкома. А той пазіраў на сакратара з лёгкім недаверам і не ведаў, як яно так раптам усё перакруцілася... Гартны.
4. Заблытацца, зблытацца. Перакруціліся ніткі.