Verbum

перакіпа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перакіпець.

перакіпе́лы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які перакіпеў, страціў патрэбныя якасці ад празмернага кіпення.

перакіпе́ць, ‑плю, ‑піш, ‑піць; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.) Страціць патрэбныя якасці ад празмернага кіпення. Перакіпела страва.

2. перан. Разм. Перастаць бурна праяўляцца; супакоіцца, заціхнуць. — Пачакай, — супакойвала .. [маці дачку], — хай перакіпіць [бацька], апамятаецца. Прокша. Перакіпеў упарты, жорсткі На вуліцах берлінскіх бой. Прануза.

перакіпяці́ць, ‑пячу, ‑пяціш, ‑пяціць; зак., што.

Закіпяціць яшчэ раз. Перакіпяціць суп. Перакіпяціць ваду.

перакіпячо́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перакіпяціць.

пе́ракіс, ‑у, м.

Вышэйшая ступень акіслення якога‑н. хімічнага элемента. Перакіс вадароду. Перакіс марганцу.

перакіса́ць, ‑ае.

Незак. да перакіснуць.

перакі́слены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перакісліць.

перакіслі́ць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Зрабіць вельмі кіслым. Перакісліць боршч.

перакі́слы, ‑ая, ‑ае.

Занадта кіслы, які страціў свае якасці ад доўгага браджэння. Перакіслае цеста. □ Пахла перакіслымі брусціцамі, прэлай саломай, прыхвачаным першым замаразкам грыбам. Лынькоў.