Verbum

перакаці́-по́ле, ‑я, н.

Назва некаторых стэпавых траў, якія пасля выспявання адрываюцца ветрам ад кораня і, сплёўшыся ў клубкі, перакочваюцца з аднаго месца ў другое, раскідаючы насенне.

перакачава́ць, ‑чую, ‑чуеш, ‑чуе; зак.

Качуючы, перайсці на другое месца; перавандраваць.

перакача́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Выкачацца ў што‑н. Перакачацца ў снег.

перакача́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Качаючы, перамясціць усё, многае. Перакачаць бочкі ў падвал.

2. Разгладзіць, выпрастаць качалкай што‑н. яшчэ раз. Перакачаць нанава бялізну.

3. Разгладзіць качалкай усё, многае. Перакачаць усю бялізну.

перака́чвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да перакачваць.

перака́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перакачаць.

перакачо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перакачоўваць — пераначаваць.

перакачо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пераначаваць.

перакаштава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перакаштаваць.

перакаштава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.

Пакаштаваць, папрабаваць усё, многае.