перага́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перагаціць.
перагі́б, ‑у, м.
1. Лінія згібання чаго‑н. На перагібе ліста.
2. перан. Парушэнне правільнай лініі ў чыёй‑н. дзейнасці, шкодная крайнасць. Барацьба з перагібамі.
перагіба́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перагібаць — перагнуць.
перагіба́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да перагнуцца.
2. Зал. да перагібаць.
перагіба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перагнуць.
перагі́бшчык, ‑а, м.
Разм. Той хто дапускае ў сваёй дзейнасці перагібы (у 2 знач.). — Перагібшчыкі, скупыя на добрае слова, давялі чалавека, яго сям’ю да адчайнага становішча. Лобан. [Сымон:] — Хачу ў адным са сваіх літаратурных герояў паказаць перагібшчыка. Як вядома, яны нямала нарабілі бяды... Хведаровіч.
перагіна́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да перагнуцца.
2. Зал. да перагінаць.
перагіна́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перагнуць.
перагі́нуць, ‑не; ‑нем, ‑неце, ‑нуць; зак.
Загінуць — пра ўсіх, многіх або пра ўсё.
перагла́джаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перагладзіць.