перагаво́ршчык, ‑а, м.
Уст. Той, хто вядзе перагаворы з праціўнікам; парламенцёр.
перагада́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Выказаць многія здагадкі, меркаванні. [Марыя:] — Ні я, ні бацькі мае нічога не ведалі пра яго [брата] з таго часу, як ён пайшоў у армію. Чаго толькі не перадумалі, чаго не перагадалі! Кулакоўскі.
перага́дзіць, ‑гаджу, ‑гадзіш, ‑гадзіць; зак., што.
Разм. Загадзіць усё, многае.
перагаласо́ўка 1, ‑і, ДМ ‑соўцы; Р мн. ‑совак; ж.
Разм. Паўторнае галасаванне. Двойчы, як мне вядома, перагаласоўка ішла. Але пастанова прынята. Савіцкі.
перагаласо́ўка 2, ‑і, ДМ ‑соўцы; Р мн. ‑совак; ж.
Спец. Чаргаванне галосных у каранях слоў пры захаванні нязменнасці зычных.
перагалі́цца, ‑галюся, ‑голішся, ‑галіцца; зак.
Разм. Пагаліцца нанава, яшчэ раз.
перагалі́ць, ‑галю, ‑голіш, ‑голіць; зак., каго-што.
Разм.
1. Пагаліць нанава, яшчэ раз.
2. Пагаліць усіх, многіх або ўсё, многае.
пераганя́цца, ‑яецца; незак.
Зал. да пераганяць.
пераганя́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да перагнаць.
перага́р, ‑у, м.
1. Тое, што перагарэла. Усё нясуць, усё цягнуць той перагар і сыплюць ля сваіх хат і агародаў, каб менш было гразі. Ус.
2. Пах чаго‑н. перагарэлага. У паветры пахла перагарам бензіну і саляркі. Гроднеў. // Непрыемны пах з рота ад вялікай колькасці выпітых спіртных напіткаў. Ад Вадзіла патыхае перагарам гарэлкі і тытунём. Паўлаў.
перагарава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.
Перанесці, перажыць (нястачу, гора). Трэба перабыць, перагараваць гэтыя дні і зрабіць сабе тое, за што можна будзе ўхапіцца, калі цяперашняе гора пройдзе. Чорны.