Verbum

жакей, ✂, м.

1. Прафесійны яздок на скачках.

2. У цырку — артыст, які на неасядланым кані выконвае конна-акрабатычныя трукі.

|| прым. жакейскі, ✂.

жакет, ✂, м.

1. Кароткае верхняе адзенне, пераважна жаночае, пашытае ў талію.

2. Кароткі мужчынскі аднабортны сурдут (уст.).

|| памянш.-ласк. жакецік, ✂.

|| прым. жакетны, ✂.

жакетка, ✂, ж. (разм.).

Тое, што і жакет.

|| прым. жакетны, ✂.

жалабаты, ✂ і жалабаваты, ✂.

Які мае форму жолаба.

• Жалабатая (жалабаватая) дошка.

жалаванне, ✂, н.

Грашовае ўзнагароджанне за службу, працу.

• Павышэнне жалавання.

жаласлівы, ✂.

1. Схільны да жаласці, спачування, міласэрнасці.

   • Жаласлівыя людзі.

2. Сумны, кранальны.

   • Жаласлівыя песні.

|| ж. жаласлівасць, ✂.

жаласнік, ✂, м.

Той, хто праяўляе жаласць да каго-, чаго-н.

|| ж. жаласніца, ✂.

|| прым. жаласніцкі, ✂.

жаласны, ✂.

1. Які выражае смутак, тугу.

   • Ж. позірк.

2. Поўны суму, жалобы, журботны.

   • Жаласныя гукі.

|| наз. жаласнасць, ✂.

жалеза, ✂, н.

1. Хімічны элемент, цяжкі метал серабрыстага колеру, асноўная састаўная частка чыгуну і сталі.

2. Вырабы з гэтага металу.

   • Дыханне ж.

3. Жалезістыя рэчывы як лячэбны сродак.

   • У яблыках шмат жалеза.

|| прым. жалезны, ✂.

• Жалезная руда.
• Ж. век.

жалеза...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слова жалеза, напр. жалезарудны, жалезабетон, жалезавугляродзісты.