Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджотуыэ

раса​3, ✂, ж.

Атмасферная вільгаць, якая пры ахаладжэнні асядае дробнымі вадзянымі кроплямі на паверхні раслін і розных наземных прадметаў.

  • Ранішняя р.

◊

  • Мучністая раса — хвароба раслін, пры якой на раслінах утвараецца налёт, падобны на муку.

|| прым. расяны, ✂ і росны, ✂.

расада, ✂, ж., зб.

Маладыя расліны, вырашчаныя ў асобых умовах і прызначаныя для перасадкі іх на градкі, у адкрыты грунт.

  • Капусная р.

|| прым. расадны, ✂.

расаднік, ✂, м.

Спецыяльнае месца для вырошчвання маладых раслін, расады.

расамаха, ✂, ж.

Драпежны звер, разнавіднасць куніцы з каштоўным футрам, а таксама футра яго.

|| прым. расамахавы, ✂.

расахаты, ✂.

  1. З раздвоеным ствалом; вілаваты.

    • Стары р. дуб.

  2. Рагаты, з галіністымі рагамі.

    • Р. лось.

расізм, ✂, м.

Сістэма поглядаў і чалавеканенавісніцкая палітыка, аснову якіх складаюць сцверджанні аб фізічнай і псіхічнай нераўнацэннасці чалавечых рас і аб рашаючым уплыве расавых адрозненняў на гісторыю і культуру грамадства.

|| прым. расісцкі, ✂.

  • Р. рэжым.

расійскі, ✂.

Тое, што і рускі, які адносіцца да Расіі.

  • Расійская Федэрацыя.

расінка, ✂, ж.

Капелька расы.

◊

  • Макавай расінкі ў роце не было (разм.) — нічога яшчэ не піў, не еў.

расіст, ✂, м.

Прыхільнік расізму.

|| ж. расістка, ✂.

|| прым. расісцкі, ✂.

расіянін, ✂, м.

Жыхар Расіі.

|| ж. расіянка, ✂.