Verbum

ва́за, ✂, ж.

Пасудзіна для кветак, садавіны і пад. або проста дэкаратыўнага прызначэння.

• Хрустальная в.

|| памянш. вазачка, ✂.

|| прым. вазавы, ✂.

вазах, ✂, м.

Той, хто перавозіць грузы на конях.

|| прым. вазацкі, ✂.

вазелі́н, ✂, м.

Мазь, якую атрымліваюць з нафты (ужываецца ў медыцыне, касметыцы, тэхніцы).

• Борны в.

|| прым. вазелінавы, ✂.

вазі́цца, ✂; незак.

1. Катацца.

   • В. на санках.

2. перан., з кім-чым. Аддаваць многа часу якой-н. справе, важдацца (разм.).

   • В. са справаздачай.

вазі́ць, ✂; незак.

1. Тое, што і везці (але абазначае дзеянне, якое адбываецца не ў адзін час, не за адзін прыём або не ў адным напрамку).

   • В. дровы з лесу.

2. Катаць.

   • В. дзіця ў калясачцы.

|| наз. возка, ✂.

вазо́к, ✂, м.

1. Памяншальнае да воз (у 1 і 3 знач.).

2. Лёгкія, спецыяльна абсталяваныя для выезду сані.

вазо́н, ✂, м.

1. Дэкаратыўная пакаёвая расліна.

2. Гаршчок для вырошчвання такіх раслін.

|| прым. вазонны, ✂.

вазо́ўня, ✂, ж.

Спецыяльнае памяшканне для захоўвання вазоў (у 1 знач.).

|| прым. вазоўневы, ✂.

вайна́, ✂, ж.

1. Узброеная барацьба паміж дзяржавамі, народамі і пад.

   • Першая сусветная в.
   • Вялікай Айчынная в.
   • Халодная в.
   • Знаходзіцца ў стане вайны з кім-н.
   • Пайсці на вайну.
   • В. нерваў (перан.).

2. перан. Пра стан варожасці, барацьбу з кім-, чым-н.

   • Эканамічная в.
   • Аб’явіць вайну бракаробам.

|| прым. ваенны, ✂.

вайско́вец, ✂, м. (разм.).

Асоба, якая знаходзіцца на ваеннай службе; ваеннаслужачы.