Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

гальванізаваць, ✂; зак. і незак.

Падвергнуць (-падвяргаць) гальванізацыі.

|| наз. гальванізаванне, ✂.

гальванізацыя, ✂, ж.

Прымяненне пастаяннага электрычнага току для лекавых мэт або для пакрыцця слоем металу якіх-н. прадметаў.

|| прым. гальванізацыйны, ✂.

гальванічны, ✂, (спец.).

Які мае адносіны да атрымання электрычнага току шляхам хімічных рэакцый.

  • Гальванічныя элементы.

галька, ✂, ж., зб.

Дробныя адшліфаваныя вадой каменьчыкі.

|| прым. галечны, ✂.

гальштук, ✂, м.

Стужка, палоска тканіны, якая завязваецца вузлом ці бантам вакол каўняра (сарочкі, блузы).

  • Завязаць г.

◊

  • Залажыць за гальштук (разм. жарт.) — выпіць спіртнога.

|| прым. гальштучны, ✂.

галюцыніраваць, ✂; незак.

Пакутаваць ад галюцынацый.

галянасты, ✂.

З доўгімі, тонкімі галёнкамі.

  • Птушкі атрада галянастых (наз.).

|| наз. галянастасць, ✂.

гама, ✂, ж.

  1. Паслядоўны рад гукаў, які павышаецца або паніжаецца ў межах адной ці некалькіх актаў.

  2. перан., чаго. Паслядоўны рад аднародных, але па-рознаму зменлівых якасцей, з’яў.

    • Г. фарбаў.
    • Г. гукаў.

|| прым. гамавы, ✂.

гамагенны, ✂ (кніжн.).

Аднародны па свайму саставу або паходжанню; проціл. гетэрагенны.

гамак, ✂, м.

Падвясная сетка для сядзення і ляжання, якая прывязваецца да дрэў, слупоў.

|| прым. гамачны, ✂.