Verbum

віхляць, ✂; незак. (разм.).

Рухацца няроўна, хістаючыся з боку ў бок.

• Кола віхляе.
• В. пры хадзьбе.

віхор​¹, ✂, м.

Узнятая ўверх пасма валасоў.

• Прыгладзіць віхры.

віхор​² (віхар, ✂, м.

Імклівая кругавая плынь ветру.

• Снежны в.
• В. падзей (перан.).
• Імчацца віхрам (прысл.).

|| прым. віхравы, ✂.

віхрасты, ✂ (разм.).

З віхрамі.

• В. хлапчук.

віхрыцца, ✂; незак.

Узнімацца, кружыцца віхрам.

• Віхрыцца пыл.

віхура, ✂, ж.

1. Бура, завіруха (разм.).

2. Імклівы віхравы рух (паэт.).

|| прым. віхурны, ✂.

віціна, ✂, ж.

1. Прут, дубец.

2. зб. Скручаная лаза, якой вяжуць плыты.

віцмундзір, ✂, м.

У дарэвалюцыйнай Расіі: форменны сурдут цывільных чыноўнікаў.

|| прым. віцмундзірны, ✂.

віцца, ✂; незак.

1. Расці завіткамі.

   • Хмель уецца вакол дрэва.
   • Валасы ўюцца.

2. Рабіць звілістыя рухі або мець звілісты напрамак.

   • Паміж гор вілася рэчка.

3. Лятаючы, кружыцца.

   • Пчолы ўюцца роем.

віць, ✂; незак.

Вырабляць, скручваючы, сплятаючы або плетучы.

• В. вяроўкі.
• В. вянкі.
• В. гняздо.
• З ветру вяроўкі в. (перан. гаварыць што-н. беспадстаўнае, выдумляць).

|| зак. звіць, ✂.

|| наз. віццё, ✂.