Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

віславухі, .

З абвіслымі вушамі.

  • В. сабака.

|| наз. віславухасць, .

вісмут, , м.

Хімічны элемент — крохкі серабрыста-белы метал.

|| прым. вісмутавы, .

віснуць, ; незак.

  1. Апускацца ўніз, прымаючы вісячае становішча, звісаць.

    • Валасы віснуць на лоб.
    • Туман вісне (перан.) над балотам.
  2. перан., на кш, таксама віснуць на шыі ў каго.

    • Ліпнуць да каго-н. (разм.).
    • Дзеці так і віснуць на ш.

|| зак. павіснуць, і завіснуць, .

віст, , м.

Род карцёжнай гульні.

вісус, (лаянк.).

Свавольнік, гарэза, распуснік.

вісячы, .

Прыстасаваны так, каб вісець.

  • В. замок.
  • В. мост.

вітальны, .

Звязаны з прывітаннем.

  • В. паклон.
  • В. жэст.

вітамін, , м.

Арганічнае рэчыва, неабходнае для нармальнай жыццядзейнасці жывых арганізмаў, а таксама прэпарат, які ўтрымлівае такія рэчывы.

|| прым. вітамінны, , вітамінавы, і вітамінозны, .

  • Вітамінная (вітамінавая) лабараторыя.
  • Вітамінозны тлушч.

вітанне, , н.

  1. гл. вітацца, -ць.

  2. Прывітанне.

    • Слаць в.

|| прым. вітальны, .

  • В. наклон.

вітацца, ; незак.

Вітаць адзін аднаго пры сустрэчы.

  • В. за руку.

|| зак. павітацца, і прывітацца, .

|| наз. вітанне, .