Verbum

выручка, ✂, ж.

1. гл. выручыць.

2. Утаргаваныя грошы.

   • Здаць выручку ў банк.

выручыць, ✂; зак.

1. каго (што). Памагчы каму-н. у цяжкіх абставінах.

   • В. з бяды.
   • В. сябра.

2. Утаргаваць.

   • В. грошы за тавар.

|| незак. выручаць, ✂.

|| наз. выручка, ✂.

вырысавацца, ✂; зак.

Пра бачнае: абазначыцца, стаць выяўным, выразным.

• Удалечыні вырысаваліся горы.

|| незак. вырысоўвацца, ✂.

вырысаваць, ✂; зак.

Старанна і акуратна нарысаваць пяром, карандашом.

|| незак. вырысоўваць, ✂.

высадзіцца, ✂; зак.

Выйсці з экіпажа, вагона, судна і пад., прыбыўшы куды-н.

• В. з карабля на бераг.

|| незак. высаджвацца, ✂.

|| наз. высадка, ✂.

высадзіць, ✂; зак.

1. каго (што). Даць магчымасць або прымусіць выйсці з вагона, судна і пад.

   • В. пасажыраў.
   • В. дэсант.

2. Перасадзіць у глебу (пра расаду, саджанцы).

   • В. памідоры з парнікоў.
   • В. кветкі ў грунт.
   • В. што чым.
   • Пасадзіць вакол чаго-н.
   • В. пляцоўку кустамі.

3. Выбіць, выламаць моцным ударам (разм.).

   • В. дзверы.

|| незак. высаджваць, ✂.

|| наз. высаджванне, ✂ і высадка, ✂.

высакагорны, ✂.

Размешчаны ў гарах, у высокай горнай мясцовасці.

• В. раён.

высакамерны, ✂.

Пагардліва-фанабэрысты.

• В. выгляд.

|| наз. высакамернасць, ✂ і высакамер’е, ✂.

высакароддзе, ✂, н.

У царскай Расіі: у спалучэнні з займеннікамі ваша, яго, яе, іх — тытулаванне цывільных чыноўнікаў пятага класа (стацкіх саветнікаў).

высакародны, ✂.

1. З высокімі маральнымі якасцямі, крыштальна чысты, велікадушны.

   • В. чалавек.

2. Узвышаны, асвячоны высокай мэтай.

   • В. ўчынак.
   • Высакародныя мэты.

3. Выключны па сваіх якасцях, прыгажосці.

   • Высакародная прастата ліній.
   • Высакародныя манеры.

4. Ужыв. ў складзе розных тэрмінаў для абазначэння парод, разрадаў, якія чым-н. выдзяляюцца.

   • В. алень.
   • Высакародныя металы (золата, серабро, плаціна).

|| наз. высакароднасць, ✂ і высакародства, ✂.