Verbum

тэкстыльшчык, ✂, м.

Работнік тэкстыльнай прамысловасці.

|| ж. тэкстыльшчыца, ✂.

тэктоніка, ✂, ж. (спец.).

1. Будова якога-н. участка зямной кары.

2. Раздзел геалогіі, які вывучае структуру зямной кары ў сувязі з яе рухамі і дэфармацыямі.

3. У архітэктуры: тое, што і архітэктоніка.

|| прым. тэктанічны, ✂.

тэле...

Першая частка складаных слоў са знач.:

• 1) які мае адносіны да тэлебачання, напр. тэлевяшчанне, тэлеантэна, тэлевежа, тэлемастацтва, тэленарыс, тэлеперадача, тэлерэклама, тэлерэпартаж, тэлеўрок;
• 2) які мае адносіны да тэлевізара, тэлевізараў, напр. тэлеатэлье (па рамонту тэлевізараў), тэлерадыёла (тэлевізар, аб’яднаны з радыёлай);
• 3) які мае адносіны да работы, што рэгулюецца з далёкай адлегласці рознымі сродкамі сувязі, напр. тэлевымярэнне, тэлекіраванне, тэлеметрыя, тэлемеханіка, тэлемеханічны, тэлесігналізацыя.

тэлеаб’ектыў, ✂, м. (спец.).

Аб’ектыў фота- або кінаапарата для здымкі аддаленых аб’ектаў.

тэлеалогія, ✂, ж.

Вучэнне, паводле якога ўсё ў свеце ажыццяўляецца ў адпаведнасці з папярэдне вызначанай богам або прыродай мэтай.

|| прым. тэлеалагічны, ✂.

тэлебачанне, ✂, н.

1. Перадача і прыём на экран відарысаў рухомых і нерухомых аб’ектаў на адлегласці сродкамі электра- і радыёсувязі.

   • Вяшчальнае т.
   • Каляровае т.

2. Галіна радыётэхнікі, якая даследуе і распрацоўвае тэхнічныя спосабы перадачы відарысаў на адлегласць.

3. Установы, якія ажыццяўляюць вяшчальныя перадачы.

   • Супрацоўнік тэлебачання.

тэлевізар, ✂, м.

Апарат для прыёму тэлевізійных перадач і іх гукавога суправаджэння.

|| прым. тэлевізарны, ✂.

тэлевізійны, ✂.

1. Які перадаецца ці прымаецца па тэлебачанні.

   • Т. фільм.
   • Тэлевізійная перадача.

2. Прызначаны для перадачы або прыёму відарысаў з дапамогай сродкаў тэлебачання.

   • Тэлевізійная антэна.

тэлевяшчанне, ✂, н.

Адзін з асноўных сродкаў масавай інфармацыі — перадача паведамленняў і іншых інфармацыйных праграм па тэлебачанні.

тэлеглядач, ✂, м.

Той, хто глядзіць тэлевізійныя перадачы.

|| ж. тэлеглядачка, ✂.