Verbum

тэарэма, ✂, ж.

Матэматычнае палажэнне, правільнасць якога ўстанаўліваецца доказам.

тэарэтызаваць, ✂; незак.

1. Займацца тэарэтычнымі пытаннямі, ствараць тэорыю (у 1 і 2 знач.).

2. Абстрактна разважаць на тэарэтычныя тэмы без карысці для справы.

|| наз. тэарэтызаванне, ✂.

тэарэтык, ✂, м.

1. Чалавек, які займаецца тэарэтычнымі пытаннямі ў якой-н. галіне ведаў.

   • Фізік-т.

2. Чалавек з тэарэтычным (у 3 знач.) складам розуму.

тэарэтычны, ✂.

1. гл. тэорыя.

2. Які мае адносіны да тэорыі, заснаваны на тэорыі.

   • Т. семінар.

3. Схільны, здольны да занятку тэорыяй.

   • Т. розум.

|| наз. тэарэтычнасць, ✂.

тэасоф, ✂, м.

Прыхільнік, паслядоўнік тэасофіі.

|| ж. тэасофка, ✂.

тэасофія, ✂, ж.

Вучэнне пра непасрэднае спасціжэнне боскіх тайнаў, пра зносіны з тым светам.

|| прым. тэасофскі, ✂ і тэасафічны, ✂.

тэатр, ✂, м.

1. Род мастацтва, у якім жыццё адлюстроўваецца праз драматычнае дзеянне на сцэне.

   • Музычны т.
   • Захапляцца тэатрам.

2. Установа, якая мае пэўны састаў артыстаў і ставіць спектаклі, а таксама памяшканне, дзе на сцэне паказваюцца драматычныя творы.

   • Калектыў тэатра.
   • Працаваць у тэатры.

3. Сукупнасць драматычных твораў (пісьменніка або літаратурнай школы).

   • Т. Шэкспіра.

4. перан. Месца, дзе разгортваюцца, адбываюцца якія-н. значныя падзеі.

   • Т. ваенных дзеянняў.

○

• Акадэмічны тэатр — ганаровая назва, якая прысвойваецца ўзорным дзяржаўным тэатрам.

|| прым. тэатральны, ✂.

тэатразнавец, ✂, м.

Спецыяліст у галіне тэатразнаўства.

тэатразнаўства, ✂, н.

Галіна мастацтвазнаўства, прысвечаная вывучэнню тэатра, яго тэорыі, гісторыі і ролі ў грамадскім жыцці.

|| прым. тэатразнаўчы, ✂.

тэатрал, ✂, м.

Аматар тэатра; часты наведвальнік тэатра.

|| ж. тэатралка, ✂.