Verbum

трасцільшчык, ✂, м.

Рабочы, які займаецца трашчэннем пражы.

|| ж. трасцільшчыца, ✂.

трасціна, ✂, ж.

Тонкая пласцінка ў бёрдзе.

трасціць, ✂; незак. (спец.).

Злучаць, скручваць разам дзве або некалькі нітак.

|| зак. страсціць, ✂.

|| наз. трашчэнне, ✂.

трасяніна, ✂, ж.

1. гл. трэсці.

2. Хатнія спрэчкі, сварка, калатня, лаянка (разм.).

   • Цэлую раніцу ішла т.

трасянка, ✂, ж.

1. Стрэсенае сена з саломай, якое ідзе на корм жывёле.

   • Падрыхтаваць карове трасянку.

2. Прадукт беларуска-рускага змешанага маўлення.

   • Гаварыць на трасянцы.

трата, ✂, ж.

1. гл. траціцца, -ць.

2. Тое, што і затрата (у 2 знач.).

тратуар, ✂, м.

Дарожка для пешаходаў па баках вуліцы, плошчы.

|| прым. тратуарны, ✂.

тратыл, ✂, м.

Цвёрдае крышталічнае рэчыва жоўтага колеру з вялікай выбуховай сілай.

|| прым. тратылавы, ✂.

траўлер, ✂, м.

Спецыяльнае судна для лоўлі рыбы тралам.

|| прым. траўлерны, ✂.

траўма, ✂, ж.

Пашкоджанне органа, тканкі знешнім уздзеяннем (раненнем, ударам, апёкам і пад.), а таксама нервовае ўзрушэнне.

• Псіхічная т.

○

• Бытавая траўма — пашкоджанне здароўя ў выніку няшчаснага выпадку, не звязанага са службовай работай.

|| прым. траўматычны, ✂.

• Т. шок.