Verbum

суправаджальны, ✂.

1. Які служыць для суправаджэння чаго-н. (звестак, справаздач і пад.), калі дасылаецца адначасова з кім-, чым-н.

   • Суправаджальнае пісьмо.

2. Які суправаджае што-н.

   • Суправаджальныя акалічнасці.
   • С. акампанемент.

суправаджацца, ✂; незак.

1. Адбывацца адначасова з чым-н.

   • Навальніца суправаджалася градам.

2. Мець сваім вынікам што-н.

   • Хвароба суправаджалася ўскладненнем.

суправаджаць, ✂; незак.

1. Ісці, ехаць разам з кім-н. у якасці правадніка, перакладчыка і пад.

   • С. турыстаў на экскурсіі.
   • С. дэлегацыю.

2. Рабіць адначасова з чым-н., спадарожнічаць чаму-н.

   • С. гаворку жэстамі.

3. што чым. Служыць дапаўненнем да чаго-н.

   • С. даклад дэманстрацыяй фільма.

|| зак. суправадзіць, ✂.

|| наз. суправаджэнне, ✂.

супрамат, ✂, м. (разм.).

Скарачэнне: супраціўленне матэрыялаў (назва навукі).

• Вучэбны курс супрамату.

|| прым. супрамацкі, ✂ і супраматаўскі, ✂.

супраціўляльнасць, ✂, ж.

Здольнасць супраціўляцца, ступень супраціўлення.

• С. арганізма хваробам.

супраціўляцца, ✂; незак.

Супрацьдзейнічаць насіллю, нападзенню, уздзеянню каго-, чаго-н.

• С. ворагу.
• С. хваробе.

|| наз. супраціўленне, ✂.

супрацоўнік, ✂, м.

1. Чалавек, які працуе разам з кім-н.

   • С. навукова-даследчай установы.

2. Назва работнікаў некаторых спецыяльнасцей, а таксама ўвогуле служачых.

   • С. музея.
   • С. часопіса.
   • Літаратурны с.

|| ж. супрацоўніца, ✂.

|| прым. супрацоўніцкі, ✂.

супрацоўнічаць, ✂; незак.

1. Працаваць сумесна з кім-н., удзельнічаць у агульнай справе.

2. Быць супрацоўнікам (у 2 знач.).

   • С. у газеце.

|| наз. супрацоўніцтва, ✂.

супраць...

Першая частка складаных слоў са знач. які процідзейнічае чаму-н., напр. супрацьалкагольны, супрацьболевы, супрацьгніласны.

супраць і супроць, прысл. і прыназ.

1. прысл. На процілеглым баку ад каго-, чаго-н., прама перад кім-, чым-н.

   • Дом кнігі, а с. — Палац спорту.
   • Сядзець с.

2. прысл. Наперакор, насуперак каму-, чаму-н.

   • Галасаваць с.

3. каго-чаго, прыназ. Указвае на прадмет або асобу, перад якімі на процілеглым баку хто-, што-н. знаходзіцца.

   • Хата стаіць с. школы.

4. прыназ. Насустрач руху чаго-н.

   • Ісці с. ветру.
   • Плысці с. цячэння.

5. каго-чаго, прыназ. Для барацьбы з кім-, чым-н.

   • Лякарства с. грыпу.
   • Сродак с. камароў і маскітаў.

6. чаго, прыназ. Ужыв. для ўказання на тэрмін, адрэзак часу, перад якім што-н. адбываецца ці павінна адбыцца.

   • С. ночы ехаць нельга.

7. каго-чаго, прыназ. Ужыв. для выражэння параўнальных адносін.

   • Рост прадукцыйнасці працы с. мінулага года.

8. у знач. вык. Не згодзен (разм.).

   • Ты згодзен? — Не, я с.