Verbum

супакоіцца, ✂; зак.

1. Стаць спакойным, не хвалявацца; перастаць шумець, пачаць весці сябе ціха.

   • С. пасля атакі.
   • Дзеці супакоіліся позна.

2. Перастаць турбавацца.

   • С. на дасягнутым.

3. Аслабіць праяўленне чаго-н.; сціхнуць.

   • Зуб пад раніцу супакоіўся.

4. Стаць спакойным, спыніць рух.

   • Мора супакоілася.

|| незак. супакойвацца, ✂.

|| наз. супакаенне, ✂.

супакоіць, ✂; зак.

1. Прывесці каго-, што-н. у стан спакою; прымусіць весці сябе ціха; утаймаваць.

   • С. вучняў.
   • С. сабаку.
   • С. душу маці.

2. Змякчыць, зрабіць менш інтэнсіўным.

   • С. зубны боль.

|| незак. супакойваць, ✂.

|| наз. супакойванне, ✂ і супакаенне, ✂.

супакойлівы, ✂.

Які спрыяе супакаенню.

• С. шум бору.

|| наз. супакойлівасць, ✂.

супарт, ✂, м. (спец.).

Рухомы вузел металарэзных і дрэваапрацоўчых станкоў з разцом.

|| прым. супартны, ✂.

супаставіць, ✂; зак.

Параўноўваючы, суаднесці адзін з адным для атрымання якога-н. вываду.

• С. паказанні сведак.

|| незак. супастаўляць, ✂.

|| наз. супастаўленне, ✂.

|| прым. супастаўляльны, ✂.

• С. метад даследавання.
• С. аналіз.

супастаўны, ✂.

Такі, які можа быць супастаўлены з чым-н.

• Супастаўныя паняцці.

|| наз. супастаўнасць, ✂.

супасці, ✂; зак.

1. Адбыцца ў адзін і той жа час з чым-н.

   • Водпуск супаў з выпускнымі экзаменамі сына.

2. Аказацца агульным, тоесным.

   • Паказанні сведак поўнасцю супалі.

3. У геаметрыі: сумясціцца ўсімі пунктамі пры накладванні.

|| незак. супадаць, ✂.

|| наз. супадзенне, ✂.

супер... прыстаўка.

Утварае:

• 1) назоўнікі са знач. павышанасці якасці або ўзмацнення дзеяння, напр. супертанкер, суперцэмент, суперэкспрэс;
• 2) назоўнікі са знач.: які знаходзіцца на паверхні чаго-н., напр. супервокладка, суперінфекцыя;
• 3) прыметнікі са знач. высокай ступені прыкметы, напр. суперсучасны, супермодны, суперэластычны.

супервокладка, ✂, ж. (спец.).

Папяровая вокладка, што агортвае пераплёт кнігі.

супермэн, ✂, м. (іран.).

Чалавек, які лічыць сябе вышэйшым, важнейшым за іншых.

|| прым. супермэнскі, ✂.