супакоіць, ✂; зак.

  1. Прывесці каго-, што-н. у стан спакою; прымусіць весці сябе ціха; утаймаваць.

    • С. вучняў.
    • С. сабаку.
    • С. душу маці.

  2. Змякчыць, зрабіць менш інтэнсіўным.

    • С. зубны боль.

|| незак. супакойваць, ✂.

|| наз. супакойванне, ✂ і супакаенне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)