Verbum

ставы, ✂.

Кросны.

• Вычасаў с. з бярозы.

стагаваць, ✂; незак.

Складаць у стагі салому, сена і пад.

• Ён араў і стагаваў гадамі.

|| наз. стагаванне, ✂.

стагакід, ✂, м.

Сельскагаспадарчая машына для складвання стагоў.

стагнаць, ✂; незак.

1. Абзывацца стогнам.

   • Хлопчык ціха стагнаў.
   • Стогне лес ад буры (перан.).

2. перан. Скардзіцца, наракаць.

   • Такі ўжо чалавек: стогне і стогне, як быццам толькі яму цяжка жыць.

3. перан. Пакутаваць пад прыгнётам каго-, чаго-н.

   • Народы калоній стагналі ад уціску.

|| наз. стагнанне, ✂.

стагоддзе, ✂, н.

1. Прамежак часу ў 100 гадоў.

   • Дваццатае с.

2. чаго. Гадавіна падзеі, што адбылася 100 гадоў таму назад.

   • С. з дня нараджэння Рыгора Шырмы.

|| прым. стогадовы, ✂ і стагодні, ✂.

стадны, ✂.

1. Які жыве гуртам, уласцівы гурту.

   • С. характар жыцця першабытных людзей.
   • С. інстынкт.

2. перан. Заснаваны на несвядомым падпарадкаванні гурту, большасці.

   • Стаднае пачуццё.

|| наз. стаднасць, ✂.

стадыён, ✂, м.

Спартыўны комплекс з футбольным полем, пляцоўкамі для спаборніцтваў і трэніровак, трыбунамі для гледачоў, дапаможнымі збудаваннямі і памяшканнямі.

|| прым. стадыённы, ✂.

стадыя, ✂, ж.

Перыяд, ступень у развіцці чаго-н.

• С. росту.
• Апошняя с. развіцця хваробы.

|| прым. стадыйны, ✂.

стадыяльны, ✂, ж. (кніжн.).

Які адбываецца па стадыях.

• С. працэс.

|| наз. стадыяльнасць, ✂.

стаенны, ✂.

Пра каня: які прызначаны для выезду, на якім не працуюць.