Verbum

сталовая, ✂, ж.

1. Асобны пакой у кватэры з абедзенным сталом, дзе ядуць.

2. Камплект мэблі для такога пакоя.

3. Прадпрыемства грамадскага харчавання.

   • Студэнцкая с.

|| прым. сталоўскі, ✂.

• Сталоўская ежа.

сталовы, ✂.

1. гл. стол.

2. Які выкарыстоўваецца ў час яды.

   • С. прыбор.
   • Сталовая соль.

3. Які мае адносіны да сталовай, прызначаны для яе.

   • С. гарнітур.

сталоўка, ✂, ж. (разм.).

Тое, што і сталовая (у 3 знач.).

• Абедаць у сталоўцы.

сталы, ✂.

1. Які стаў дарослым, дасягнуў поўнага развіцця.

   • Сталыя мужчыны.

2. Здольны дзейнічаць самастойна, без дапамогі.

   • Арганізатар малады, але с.

3. Вопытны, які дасягнуў майстэрства ў чым-н., які вылучаецца грунтоўнасцю, майстэрствам.

   • С. празаік.

4. Нязменны, разлічаны на доўгі час.

   • Сталае месца для жылля.
   • Атрымаць сталае месца работы.

5. Добра, грунтоўна абдуманы.

   • Сталае рашэнне.
   • С. вывад.

|| наз. сталасць, ✂.

сталь, ✂, ж.

Цвёрды коўкі метал серабрыста-шэрага колеру, які з’яўляецца сплавам жалеза з вугляродам і іншымі дабаўкамі.

• Нержавеючая с.

|| прым. стальны, ✂ і сталёвы, ✂.

стальвага, ✂, ж.

Трайны барак (ворчык) для параконнай запрэжкі.

стальмах, ✂ і стэльмах, ✂, м.

Майстар, які робіць калёсы.

|| прым. стальмашны, ✂.

• Стальмашнае рамяство.

стальмашыць, ✂; незак. (разм.).

Займацца рамяством стальмаха.

стальніца, ✂, ж.

Верхняя дошка стала.

стальны, ✂.

1. гл. сталь.

2. Пра колер: светла-шэры з адлівам.

   • Касцюм стальнога адцення.

3. перан. Вельмі моцны, дужы, непахісты (высок.).

   • Стальныя мускулы.
   • Стальная воля.