Verbum

смяротнасць, ✂, ж.

1. гл. смяротны.

2. Колькасць выпадкаў смерці за які-н. перыяд часу.

   • Дзіцячая с.

смяротнік, ✂, м.

Чалавек, які асуджаны на смерць, прыгавораны да пакарання смерцю.

• Камера смяротнікаў.

|| ж. смяротніца, ✂.

смяротны, ✂ і смяртэльны, ✂.

1. Які жыве не вечна, якога чакае смерць.

   • Усе людзі смяротныя.

2. Які выклікае смерць.

   • Смяротная доза яду.

3. Тое, што і смертны (у 3 знач.).

   • С. прысуд.
   • Смяротная кара.

4. перан. Крайні ў сваім праяўленні, вельмі моцны.

   • Смяротная нуда.

|| наз. смяротнасць, ✂ і смяртэльнасць, ✂.

смятана, ✂, ж.

Густы і тлусты верхні слой сквашанага малака.

• Памідоры са смятанай.

|| ласк. смятанка, ✂.

|| прым. смятанны, ✂.

смятанка, ✂, ж.

1. гл. смятана.

2. Верхні густы і тлусты слой салодкага малака, вяршкі.

|| прым. сметанковы, ✂.

• Сметанковае масла.

смятаннік, ✂, м. (разм.).

1. Пасудзіна для смятаны.

2. Круглы піражок са смятаннай начынкай.

   • Напячы смятаннікаў.

смяцяр, ✂, м.

Чалавек, які збірае і вывозіць смецце.

|| ж. смяцярка, ✂.

смяшлівы, ✂.

1. Схільны часта смяяцца, якога можна лёгка рассмяшыць.

   • С. чалавек.

2. Які выражае гатоўнасць да смеху.

   • С. позірк.
   • С. твар.

3. Пра настрой: такі, пры якім усё здаецца смешным, увесь час хочацца смяяцца.

|| наз. смяшлівасць, ✂.

смяшок, ✂, м. (разм.).

Кароткі, нямоцны смех.

• С. прабег па аўдыторыі.

смяшынка, ✂, ж. (разм.).

Усмешка, вясёлая іскрынка (у вачах).

• С. ў рот папала (пра смяшлівы настрой, пра жаданне ўвесь час смяяцца; жарт.).