Verbum

семя, ✂, н.

1. Орган размнажэння ў раслін, зерне.

   • Льняное с.

2. перан. Зародак, крыніца чаго-н.

   • С. навукі засявай!

3. Тое, што і сперма.

|| памянш. семечка, ✂.

|| прым. семявы, ✂.

• Семявыя залозы.

семя...

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да семя (у 1 і 3 знач.), напр. семявывяржэнне, семядольны, семязавязь, семязліццё, семяправод, семяўваход, семяўтварэнне.

семядоля, ✂, ж. (спец.).

Зародак лісця ў семені.

|| прым. семядольны, ✂.

семязавязь, ✂, ж. (спец.).

Зародак семені.

сем’янін, ✂, ж.

Той, хто мае неабходныя для сямейнага жыцця якасці.

• Бачу, што ты будзеш добрым сем’янінам.

|| ж. сем’янінка, ✂.

семяннік, ✂, м. (спец.).

Мужчынская палавая залоза.

|| прым. семянніковы, ✂.

семярык, ✂, м.

1. Мера або прадмет, якія змяшчаюць у сабе сем якіх-н. адзінак.

   • С. пшаніцы.

2. Сем коней у адной запрэжцы.

|| прым. семярычны, ✂.

сена, ✂, н.

Скошаная і высушаная трава, якая ідзе на корм жывёле.

|| памянш.-ласк. сянцо, ✂.

|| прым. сянны, ✂.

сена...

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да сена, напр. сеназбіральнік, сенакасілка, сенапагрузчык, сенанарыхтоўка, сенапад’ёмнік, сенапрэс, сенаразбіўка, сенасушылка, сенасховішча, сенафураж.

сенажаць, ✂, ж.

1. Месца, дзе расце трава на сена; луг.

   • Скарыстаць пад с.
   • Пакасіць сенажаці.

2. Час касьбы.

   • Пачалася с.

|| прым. сенажатны, ✂.