Verbum

семечка, ✂, н.

1. гл. семя.

2. Адно семя ў плодзе якой-н. расліны.

   • С. гарбуза.
   • С. грушы.

|| прым. семечкавы, ✂.

семіётыка, ✂, ж.

Навука, якая вывучае найбольш агульныя ўласцівасці знакаў і знакавых сістэм.

|| прым. семіятычны, ✂.

семінар, ✂, м.

1. Групавыя практычныя заняткі пад кіраўніцтвам выкладчыка ў вышэйшай навучальнай установе.

2. Мерапрыемства, групавыя заняткі, гурток для якой-н. спецыяльнай падрыхтоўкі, для павышэння кваліфікацыі і пад.

   • Міжнародны навуковы с.
   • С. лектараў.

|| прым. семінарскі, ✂.

семінарыст, ✂, м.

Вучань семінарыі.

|| прым. семінарысцкі, ✂.

семінарыя, ✂, ж.

Назва некаторых спецыяльных сярэдніх навучальных устаноў.

• Настаўніцкая с. (для падрыхтоўкі настаўнікаў; уст.).
• Духоўная с. (для падрыхтоўкі служыцеляў культу).

|| прым. семінарскі, ✂.

семіталогія, ✂, ж.

Агульная назва навук, якія вывучаюць семіцкія мовы і культуры.

|| прым. семіталагічны, ✂.

семітолаг, ✂, м.

Спецыяліст па семіталогіі.

семіты, ✂, м.

Група блізкіх па мовах народаў паўднёва-заходняй Азіі і паўночнай Афрыкі, да якіх адносіліся старажытныя вавіланяне, асірыйцы, фінікійцы, іудзеі і некаторыя іншыя народы, да якіх належаць сучасныя арабы, яўрэі і іншыя народы.

|| ж. семітка, ✂.

|| прым. семіцкі, ✂ і семітычны, ✂.

семнаццаць, ліч.

Лік і колькасць 17.

|| парадкавы ліч. семнаццаты, ✂.

семсот, ліч.

Лік і колькасць 700.

|| парадкавы ліч. сямісоты, ✂.