Verbum

секвоя, ✂, ж.

Гіганцкае рэліктавае хваёвае дрэва, якое расце ў Паўночнай Амерыцы.

секс, ✂, м.

Усё тое, што адносіцца да палавога жыцця.

|| прым. сексуальны, ✂.

сексалогія, ✂, ж.

Навука, якая вывучае біёлага-медыцынскі, сацыяльны і псіхалагічны аспекты палавога жыцця.

|| прым. сексалагічны, ✂.

сексолаг, ✂, м.

Спецыяліст па сексалогіі.

секста, ✂, ж.

У музыцы: інтэрвал шырынёй у шэсць ступеней.

• Вялікая с.
• Малая с.

секстант, ✂, м. (спец.).

Вугламерны інструмент вызначэння вуглавых вышынь нябесных свяціл.

секстэт, ✂, м. (спец.).

1. Музычны твор для шасці выканаўцаў з самастойнымі партыямі для кожнага.

2. Ансамбль з шасці выканаўцаў такога твора.

   • С. цымбалаў.

|| прым. секстэтны, ✂.

сексуальны, ✂.

1. гл. секс.

2. Тое, што і пачуццёвы (у 2 знач.).

|| наз. сексуальнасць, ✂.

секта, ✂, ж.

1. Рэлігійнае аб’яднанне, што адасобілася ад якога-н. веравучэння і супрацьстаіць яму.

   • С. духабораў.

2. перан. Наогул група асоб, якая замкнулася ў сваіх вузкіх, дробязных інтарэсах (неадабр.).

сектант, ✂, м.

1. Паслядоўнік секты (у 1 знач.).

2. перан. Чалавек, які схільны да сектанцтва (у 2 знач.).

|| ж. сектантка, ✂.

|| прым. сектанцкі, ✂.