Verbum

саліцылавы, ✂:

• саліцылавая кіслата — арганічная кіслата, якая выкарыстоўваецца для прыгатавання лекавых рэчываў і фарбавальнікаў.

саліць​¹, ✂; незак.

Насычаць, намазваць салам ці забруджваць чым-н. тлустым.

саліць​², ✂; незак.

1. Сыпаць соль у што-н. для смаку.

   • С. катлеты.
   • С. бульбу.

2. Нарыхтоўваць у запас у салёным растворы.

   • С. агуркі.
   • С. сала.

3. перан. Рабіць каму-н. непрыемнасці, дапякаць.

   • С. кпінамі.

|| зак. пасаліць, ✂ і засаліць, ✂.

|| наз. саленне, ✂, солка, ✂, засолка, ✂ і засол, ✂.

|| прым. салільны, ✂, засолачны, ✂ і засольны, ✂.

салодкі, ✂.

1. Які мае прыемны смак, уласцівы цукру або мёду.

   • С. яблык.
   • Паставіць на стол салодкае (наз.; салодкую страву, дэсерт).

2. перан. Прыемны, які прыносіць задавальненне і асалоду.

   • Салодкая трывога.
   • Не салодка (прысл.) жывецца сіраце.

3. перан. Празмерна далікатны, занадта ўважлівы і ласкавы.

   • Салодкая ветлівасць.
   • Салодкія манеры.

4. перан. Ліслівы, ненатуральны, дагодлівы.

   • Салодкія словы.

|| наз. салодкасць, ✂.

салома, ✂, ж.

Сухія сцёблы злакавых раслін, што застаюцца пасля абмалоту.

• Аўсяная с.

|| памянш. саломка, ✂.

|| прым. саламяны, ✂.

• Саламяная страха.
• С. колер (светла-жоўты).
• Саламяная сурвэтка (з саломы).

◊

• Саламяная ўдава (жарт.) — жанчына, якая знаходзіцца ў часовай разлуцы з мужам.

• Саламяны ўдавец (жарт.) — мужчына, які знаходзіцца ў часовай разлуцы з жонкай.

салома... (а таксама салама...).

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да саломы, напр. саломазбіральнік, саломаздрабляльны, саломапад’ёмнік, саломаскладальнік, саломатранспарцёр.

саломіна, ✂, ж.

Адно сцябло саломы.

|| памянш. саломінка, ✂.

• Хапацца за саломінку (перан. спрабаваць выратаваць сябе ці якую-н. справу, маючы надзею на сродкі, што дапамагчы не могуць).

саломка, ✂, ж.

1. гл. салома.

2. зб. Сцёблы абабітага льну, канапель.

3. Кандытарскі, мучны выраб у выглядзе тонкіх доўгіх палачак або трубачак.

4. зб. Тонкія і кароткія драўляныя палачкі, з якіх робяць запалкі (спец.).

|| прым. саломкавы, ✂.

салон, ✂, м.

1. Памяшканне для выставак, для дэманстрацыі тавараў і пад., а таксама магазін для продажу і дэманстрацыі прадметаў гандлю, мастацкіх вырабаў і твораў мастацтва або атэлье, цырульня і пад., дзе заказы выконваюцца па-майстэрску.

   • Мастацкі с.
   • С. жаночага адзення.
   • С.-цырульня.

2. Парадная гасціная або зала для прыёму гасцей у багатым доме (уст.), а таксама агульная гасціная ў атэлі, гасцініцы.

3. Літаратурны або грамадска-палітычны гурток з вядомых асоб арыстакратычнага асяроддзя, якія збіраліся ў доме якой-н. прыватнай асобы (уст.).

4. Унутранае памяшканне аўтобуса, самалёта, цеплахода для пасажыраў, а таксама зала для чакання ў парыкмахерскай цырульні, атэлье і пад.

◊

• Салон-вагон — пасажырскі вагон, у адной палавіне якога размешчаны купэ, а ў другой — агульная зала для пасажыраў.

|| прым. салонны, ✂.

сальда, нескл., н. (спец.).

Астатак, розніца паміж прыходам і расходам рахунка.

• С. гандлёвага балансу.

|| прым. сальдавы, ✂.