Verbum

самаабарона, ✂, ж.

Абарона самога (саміх) сябе ўласнымі сіламі і сродкамі.

• Ён валодаў тэхнікай самаабароны.

самаабкладанне, ✂, н.

Дабравольны збор сродкаў на мясцовыя грамадскія патрэбы, вызначаны самім насельніцтвам.

самаабслугоўванне, ✂, н.

Абслугоўванне сябе сваімі ўласнымі сіламі.

• Магазін самаабслугоўвання.

самаадвод, ✂, м.

Матываванае адхіленне сваёй кандыдатуры ад вылучэння на якую-н. выбарную пасаду.

• Заявіць с. на сходзе.

самаадвольны, ✂.

Які ўзнікае адвольна, сам па сабе, без уздзеяння звонку.

• С. рух малекул.

|| наз. самаадвольнасць, ✂.

самаадданы, ✂.

Які ахвяруе сабой, сваімі інтарэсамі для другіх, для агульнай справы.

• С. змагар.
• С. ўчынак.
• Самаадданае служэнне Радзіме.

|| наз. самаадданасць, ✂.

самаадрачэнне, ✂, н. (кніжн.).

Свядомае адмаўленне ад асабістых выгад, даброт.

• С. ў імя вялікай мэты.

самаадукацыя, ✂, ж.

Набыццё ведаў самастойна, без дапамогі выкладчыкаў.

|| прым. самаадукацыйны, ✂.

самаадчуванне, ✂, н.

Агульны стан фізічных і духоўных сіл чалавека.

• С. пацыента стала лепшым.

самаакупнасць, ✂, ж. (спец.).

Спосаб вядзення гаспадаркі, пры якім расходы пакрываюцца ўласнымі даходамі прадпрыемства.

• Перайсці на с. і гаспадарчы разлік.