Verbum

самавыкрыванне, ✂ і самавыкрыццё, ✂, н.

Выкрыванне самога сябе, сваіх дзеянняў, учынкаў.

самавыхаванне, ✂, н.

Выхаванне самога сябе.

самавыхваленне, ✂, н.

Усхваленне, праслаўленне самога сябе, сваіх заслуг.

самагон, ✂, м. і самагонка, ✂, ж.

Самаробная гарэлка з хлеба, цукру, караняплодаў, садавіны і пад.

|| прым. самагонны, ✂.

• С. апарат.

самагоншчык, ✂, м. (разм.).

Той, хто вырабляе самагонку.

|| ж. самагоншчыца, ✂.

самагубны, ✂.

1. гл. самагубства.

2. перан. Небяспечны, згубны для самога сябе (кніжн.).

   • С. ўчынак.
   • Самагубнае рашэнне.

|| наз. самагубнасць, ✂.

самагубства, ✂, н.

Наўмыснае пазбаўленне сябе жыцця.

• Пакончыць жыццё самагубствам.
• Палітычнае с. (перан. дзеянні, учынак, якія вядуць да спынення сваёй палітычнай дзейнасці).

|| прым. самагубны, ✂.

• С. акт.

самадастатковы, ✂.

1. Дастатковы для задавальнення сваіх патрэбнасцей.

2. Дастаткова значны сам па сабе, які мае зусім самастойнае значэнне.

   • Самадастатковая велічыня.

самадзейнасць, ✂, ж.

1. Праяўленне асабістага пачыну ў якой-н. справе.

2. Непрафесійная тэатральна-мастацкая дзейнасць, выступленні асоб, якія не з’яўляюцца артыстамі.

   • Мастацкая с.

самадзейны, ✂.

Які-дзейнічае самастойна, уласнымі творчымі сіламі, па ўласнаму пачыну.

• Самадзейнае мастацтва.
• С. харавы калектыў.