Verbum

пявучы, ✂.

Меладычны, падобны на спеў.

• Пявучая гаворка.

|| наз. пявучасць, ✂.

пядзенік, ✂, м.

Начны матыль-шкоднік, вусені якога, рухаючыся, выгінаюць сярэднюю частку цела, нібы мераюць зямлю пядзямі.

пядзя, ✂, ж.

Старая мера даўжыні, роўная адлегласці паміж расшыранымі вялікім і ўказаным пальцамі.

◊

• Лоб на сем пядзяў (разм.) — вельмі разумны.

• Ні пядзі (не аддаць, не ўступіць і пад.) (разм.) — нават самай малой часткі.

пякарны, ✂.

Які мае адносіны да выпечкі хлеба.

• Пякарная справа.

пякарня, ✂, ж.

Прадпрыемства па выпечцы хлебных вырабаў.

пякельны, ✂.

1. гл. пекла.

2. перан. Вельмі моцны, а таксама нясцерпны (пра што-н. непрыемнае; разм.).

   • Пякельная спёка.
   • П. боль.

пякотка, ✂, ж.

Адчуванне пякучага болю ў страваводзе.

пякучы, ✂.

1. Здольны спальваць, паліць, які выклікае адчуванне апёку.

   • Пякучыя прамяні сонца.
   • П. боль.

2. перан. Які востра перажываецца, пакутлівы.

   • Пякучае гора.

|| наз. пякучасць, ✂.

пялегаваць, ✂; незак. (разм.).

Песціць, любоўна даглядаць.

• П. дзіця.

|| наз. пялегаванне, ✂.

пялёнка, ✂, ж.

1. Прасцінка, у якую закручваюць і спавіваюць грудных дзяцей.

2. Суцэльны покрыў, тое што завалаквае, зацягвае з усіх бакоў (кніжн.).

   • Пушыстая п. снегу.
   • П. туману.

◊

• 3 пялёнак (разм.) — з ранняга дзяцінства.

|| прым. пялёначны, ✂.