Verbum

пытляваць, ✂; незак.

Дробна размолваць і прасейваць папярэдне ачышчанае зерне.

|| наз. пытляванне, ✂ і пытлёўка, ✂.

пыха, ✂, ж.

Фанабэрыстасць, ганарыстасць.

• Збіць пыху з каго-н.

пыхкаць, ✂; незак.

1. Утвараць гукі, выпускаючы пару, газ.

   • Пыхкае паравоз.

2. Выпускаць час ад часу дым (пры курэнні).

   • П. люлькай.

|| аднакр. пыхнуць, ✂.

|| наз. пыхканне, ✂.

пыхлівы, ✂.

Фанабэрысты, празмерна ганарысты.

• П. чалавек.
• Пыхлівая пастава.

|| наз. пыхлівасць, ✂.

пыцель, ✂, м.

Машына для пытлявання.

◊

• Даць (задаць) пытлю каму (разм.) — даць наганяй, аб’явіць вымову.

|| прым. пыцельны, ✂.

пышка, ✂, ж.

Круглая пульхная булка.

• Мядовыя пышкі.

|| прым. пышачны, ✂.

пышны, ✂.

1. Лёгкі, нібы ўзбіты.

   • Пышныя валасы.

2. Раскошны, багаты.

   • П. ўбор.
   • П. прыём.

|| наз. пышнасць, ✂.

пышыцца, ✂; незак.

Празмерна ганарыцца, задавацца.

• Няма чаго п.

пэндзаль, ✂, м.

Пучок шчаціння, валасоў на ручцы для нанясення фарбы, клею на што-н.

• Малярны п.
• П. мастака.
• Валодаць пэндзлем (умець маляваць карціны).

|| памянш. пэндзлік, ✂.

|| прым. пэндзлевы, ✂.

пэр, ✂, м.

Тытул вышэйшага дваранства (у Англіі, Францыі), а таксама асоба, якая носіць гэты тытул.

|| прым. пэрскі, ✂.