Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

прыпазніцца, ; зак.

Трохі спазніцца.

  • Сёлета вясна прыпазнілася.

|| незак. прыпазняцца, .

прыпай, , м.

Прымёрзлы да берага лёд.

|| прым. прыпайны, .

прыпаліць, ; зак.

  1. Запаліць ад ужо запаленага.

    • П. лучыну.
  2. Трохі падпаліць (разм.).

    • П. пірог.
    • П. валёнкі пры сушцы.
  3. Прыкурыць (разм.).

|| незак. прыпальваць, .

прыпалы, .

Які прыпаў да чаго-н., апусціўся.

  • Прыпалыя да зямлі галінкі.

прыпар, , м.

  1. Гарачыня ад нагрэтага сонцам паветра.

    • Паўдзённы п.
  2. Напружаная летняя праца ў час касьбы, жніва.

    • Жніўны п.
    • Экзаменацыйны п. (перан.).

|| прым. прыпарны, .

  • Прыпарная пара.

прыпарка, , ж.

Лекавы сродак, які прыкладваецца да хворага месца гарачым.

  • Як мёртваму п. (паможа, патрэбна і пад.; пра што-н. бескарыснае, непатрэбнае; разм.).

|| прым. прыпарачны, .

прыпасці, ; зак.

  1. да каго-чаго. Нізка нахіліцца, апусціцца, прыціснуцца.

    • Галіны прыпалі да долу.
    • П. да матчыных грудзей.
  2. Прыйсціся, супасці з чым.-н. у часе.

    • Свята прыпала на пятніцу.
  3. безас. Тое, што і выпасці (у 4 знач.).

    • Прыпала спаткацца з цяжкім горам.

|| незак. прыпадаць, .

прыпасы, .

Прадукты, матэрыялы, нарыхтаваныя ў запас.

  • Харчовыя п.
  • Агнястрэльныя п. (снарады, патроны).

прыпаўзці, ; зак.

Дабрацца куды-н. паўзком.

  • П. да хаты.

|| незак. прыпаўзаць, .

прыпахваць, ; незак. (разм.).

Аддаваць якім-н. непрыемным пахам.

  • Мяса прыпахвае (пачынае псавацца).