Verbum

прывіць, ✂; зак.

Прымусіць засвоіць, зрабіць звычайным.

• П. культурныя навыкі.

|| незак. прывіваць, ✂.

|| наз. прывіццё, ✂.

прывод​¹, ✂, м.

1. гл. прывесці.

2. Прымусовая дастаўка ў органы следства або ў суд тых, хто не з’явіўся па выкліку, а таксама часовы арышт для допыту (афіц.).

   • Хуліган ужо мае некалькі прыводаў у міліцыю.

прывод​², ✂, м.

Механізм або сістэма механізмаў для прывядзення ў рух розных машын.

• Электрычны п.

|| прым. прывадны, ✂.

• П. пас.

прывоз, ✂, м.

1. гл. прывезці.

2. Тое, што прывезена, прывезеныя тавары (разм.).

   • Вялікі п.

прыволле, ✂, н.

1. Шырокае адкрытае месца, прастора.

   • Лугавое п.

2. Поўная свабода, вольнае жыццё.

   • Тут п. для дзіцячых гульняў.

прывольны, ✂.

1. Свабодны, прасторны.

   • Прывольныя палі.

2. Пра ўмовы жыцця: вольны, нічым не абмежаваны.

   • Прывольнае жыццё.
   • Прывольна (прысл.) жывецца.

|| наз. прывольнасць, ✂.

прывучыць, ✂; зак.

Прымусіць прывыкнуць да каго-, чаго-н., навучыць чаму-н., выпрацаваць навык да чаго-н.

• П. да парадку.

|| незак. прывучаць, ✂ і прывучваць, ✂.

|| звар. прывучыцца, ✂.

|| незак. прывучацца, ✂ і прывучвацца, ✂.

|| наз. прывучэнне, ✂ і прывучванне, ✂.

прывыкальнасць, ✂, ж.

Наяўнасць прывычкі да чаго-н. (звычайна пра лекавыя сродкі).

• П. да снатворнага.

прывыклы, ✂.

Які прывык да чаго-н., мае прывычку да чаго-н.

• Прывыклае да шуму вуха.

прывыкнуць, ✂; зак.

1. да чаго і з інф. Набыць прывычку да чаго-н.

   • П. рана ўставаць.

2. да каго-чаго. Асвоіцца з кім-, чым-н.

   • П. да новых знаёмых.

|| незак. прывыкаць, ✂.

|| наз. прывыканне, ✂.