Verbum

прываліць​², ✂; зак.

Трохі, не поўнасцю зваліць (сукно).

|| незак. прывальваць, ✂.

прываражыць, ✂; зак.

1. У забабонных уяўленнях: прывабіць варажбой.

2. перан. Зачараваўшы, прывабіць да сябе (разм.).

|| незак. прыварожваць, ✂.

прыварак, ✂, м.

Гатаваная страва, прадукты для яе, а таксама заправа, якая дадаецца да галоўных прадуктаў пры гатаванні гарачых страў.

• П. ў боршч.

|| прым. прыварачны, ✂.

прыварыць, ✂; зак.

Прырабіць, зварваючы.

|| незак. прыварваць, ✂.

|| наз. прыварка, ✂ і прыварванне, ✂.

прыватнасць, ✂, ж.

Прыватная, не тыповая акалічнасць, падрабязнасць.

• Звярніце увагу на прыватнасць.

◊

• У прыватнасці, пабочн. сл. — ужыв. для падкрэслівання якога-н. прыватнага выпадку, у знач. напрыклад, у тым ліку.

прыватнаўласніцкі, ✂.

Тое, што і прыватны (у 3 знач.).

• Прыватнаўласніцкая гаспадарка.

прыватнік, ✂, м. (разм.).

Прыватны гандляр, прадпрыемец.

|| ж. прыватніца, ✂.

|| прым. прыватніцкі, ✂.

прыватны, ✂.

1. Які з’яўляецца асобнай часткай чаго-н., не агульны, не тыповы.

   • П. вывад.
   • Заключэнне ад агульнага да прыватнага (наз.).
   • П. факт.

2. Асабісты, не грамадскі, не дзяржаўны.

   • Прыватная тэлеграма.
   • Прыватная справа.

3. Які належыць пэўнай асобе, не грамадству, не дзяржаве.

   • Прыватная ўласнасць.
   • П. заказ.

4. Які мае адносіны да асабістага, індывідуальнага валодання, дзейнасці, гаспадаркі і адносін, якія адсюль вынікаюць.

   • Прыватнае жыццё.

○

• Прыватная пастанова (спец.) — пастанова, якая выносіцца судом па пытанню, што не падлягае яго кампетэнцыі.

прыват-дацэнт, ✂, м.

У вышэйшых навучальных установах да рэвалюцыі: пазаштатны выкладчык, роўны па званню дацэнту, а таксама асоба, якая мае гэта званне.

|| прым. прыват-дацэнцкі, ✂.

прывезці, ✂; зак.

Даставіць, завезці.

|| незак. прывозіць, ✂.

|| наз. прывоз, ✂ і прывозка, ✂.