Verbum

працавацца, ✂; безас.; незак.

Працуецца, працавалася каму (разм.) — пра жаданне працаваць, пра тое, як ідзе праца.

• Сёння нам добра працавалася.
• Нешта не працуецца.

працаваць, ✂; незак.

1. Займацца якой-н. працай, ажыццяўляць якую-н. дзейнасць.

   • П. у полі.
   • Хто працуе, той і мае (прыказка).
   • Хто працуе, таму і шанцуе (прыказка).
   • П. здзельна.
   • П. над помнікамі старой пісьменнасці (вывучаць іх).
   • П. над сабой (удасканальваць сябе ў чым-н.).
   • П. са слоўнікам.

2. Мець дзе-н. які-н. занятак, пасаду, служыць.

   • П. на фабрыцы.
   • П. у калгасе.
   • П.бухгалтарам.

3. Абслугоўваць каго-, што-н. сваёй працай.

   • П. на сябе.
   • Завод працаваў на абарону.

4. чым. Прыводзіць у дзеянне, кіраваць чым-н.

   • П. вёсламі.
   • П. рукамі і нагамі ў вадзе (плысці).

5. Знаходзіцца ў дзеянні, выконваць свае функцыі.

   • Матор працуе без перабояў.
   • Сэрца нармальна працуе.

працавік, ✂, м. (разм.).

Вельмі старанны, працавіты чалавек, рабацяга.

працавіты, ✂.

Які многа, добра і шчыра працуе.

• П. чалавек.

|| наз. працавітасць, ✂.

працадзень, ✂, м.

Адзінка ўліку працы калгаснікаў і размеркавання даходаў па працы ў калгасах.

працадзіць, ✂; зак.

1. Прапусціць (вадкасць) для ачысткі праз што-н., што фільтруе.

   • П. малако.

2. перан. Вымавіць неразборліва, не разнімаючы зубоў.

|| незак. працэджваць, ✂.

|| наз. працэджванне, ✂.

працаёмкі, ✂.

Які патрабуе вялікай затраты працы.

• Лён — працаёмкая культура.

|| наз. працаёмкасць, ✂.

працаздольны, ✂.

Здольны да працы.

• Працаздольная частка насельніцтва.

|| наз. працаздольнасць, ✂.

• Страта працаздольнасці.

працалюбівы, ✂.

Які вызначаецца вялікай любоўю да працы.

• П. хлопец.

працатэрапія, ✂, ж.

Лячэнне працай, працэсамі працы,

|| прым. працатэрапеўтычны, ✂.