Verbum

практыкум, ✂, м.

У вышэйшых навучальных установах: курс практычных заняткаў па якому-н. вучэбнаму прадмету.

• П. па фізіцы.

практыцызм, ✂, м.

Дзелавы падыход. практычныя адносіны да чаго-н.

• Гаспадарчы п.
• Вузкі п. (які пагарджае тэорыяй або інтарэсамі агульнай справы).

практычны, ✂.

1. Які мае адносіны да практыкі (у 1 знач.).

   • Практычныя вывады.

2. Які з’яўляецца прымяненнем ведаў на справе, на практыцы.

   • Практычнае навучанне.

3. Патрэбны для практыкі, які прывівае канкрэтныя навыкі, уменне.

   • Практычная школа акцёрскага майстэрства.

4. Які мае адносіны да жыццёвага вопыту, рэальных патрэбнасцей.

   • Нічога не разумець у практычным жыцці.

5. Дзелавіты, які ўмее разбірацца ў практычных, жыццёвых справах.

   • П. чалавек.

6. Выгадны, зручны ў справе, эканомны.

   • П. метад.

7. у форме прысл. Па сутнасці, на справе.

   • Практычна здаровы.

|| наз. практычнасць, ✂.

пракуда, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Ахвотнік (ахвотніца) да свавольстваў, розных штук, гарэза.

пракудзіць, ✂; незак. (разм.).

Сваволіць, штукарыць, гарэзаваць.

|| зак. напракудзіць, ✂.

пракуратура, ✂, ж.

1. Дзяржаўны орган, які наглядае за выкананнем законаў і законнасці і прыцягвае да адказнасці тых, хто ўчыняе злачынствы.

2. зб. Работнікі пракурорскага нагляду.

пракуродымець, ✂; зак.

Насыціцца куродымам, дымам.

• Сцены пракуродымелі.

пракуродыміцца, ✂; зак.

Тое, што і пракуродымець.

• Хата пракуродымілася.

|| незак. пракурадымлівацца, ✂.

пракуродыміць, ✂; зак.

Насыціць куродымам, дымам.

• П. пакой.

|| незак. пракуродымліваць, ✂.

пракурор, ✂, м.

1. Асоба, якая ажыццяўляе дзяржаўны нагляд за дакладным выкананнем законаў.

   • П. раёна.

2. Дзяржаўны абвінаваўца на судзе.

|| прым. пракурорскі, ✂.

• П. нагляд.