Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

пракурыцца, ; зак. (разм.).

Насыціцца дымам ад курэння.

  • Лёгкія пракурыліся.

|| незак. пракурвацца, .

пракурыць, ; зак.

  1. Насыціць тытунёвым дымам.

    • П. хату.
  2. Зрасходаваць на курэнне.

    • П. многа грошай.
  3. Правесці які-н. час курачы.

    • Усю ноч пракурыў.

|| незак. пракурваць, .

пракус, , м.

Рана ад укусу, пракушанае месца.

  • Глыбокі п.

пракусаць, ; незак.

Пракусіць у многіх месцах.

пракусіць, ; зак.

Кусаючы, праткнуць наскрозь.

  • П. губу да крыві.

|| незак. пракусваць, .

пралажыць, ; зак.

Тое, што і пракласці.

  • П. дарогу праз лес.

|| незак. пракладаць, і пракладваць, .

|| наз. пракладанне, , пракладванне, і пракладка, .

пралаз, , м.

Вузкая адтуліна, праз якую можна пралезці.

  • Зрабіць п. у плятні.

пралаза, , м.; , ж., (разм.).

Пранырлівы чалавек, прайдзісвет, спрытнюга.

пралазіць, ; зак.

Правесці які-н. час лазячы.

  • П. увесь дзень па гарах.

праламацца, ; зак.

  1. Ламаючыся, утварыць у сабе адтуліну, дзірку.

    • Лёд быў тонкі і праламаўся.
  2. Змяніць свой напрамак пры пераходзе з аднаго фізічнага асяроддзя ў другое (спец.).

    • Сонечны прамень праламаўся у прызме.

|| незак. праломлівацца, , праломвацца, і праламляцца, .

|| наз. праламленне, .