Verbum

пляцёнка, ✂, ж.

1. Што-н. сплеценае ўдоўж з некалькіх пасмаў, кавалкаў і пад.

2. Плеценая кашолка.

3. Падоўжаная вітая белая булка.

4. Выраб тканіны з асобым рысункам перапляцення нітак.

   • Вытанчаная п.

пляцоўка, ✂, ж.

1. Спецыяльна абсталяваны ўчастак зямлі (ці асобае месца ў памяшканні), адведзены для якіх-н. мэт.

   • Спартыўная п.
   • Дзіцячая п. (для дзіцячых гульняў).
   • Будаўнічая п. (месца, дзе робіцца пабудова чаго-н.).
   • Пасадачная п.

2. Роўная вольная прастора ў збудаванні паміж двума лесвічнымі маршамі.

   • Лесвічная п.

3. У вагонах: месца каля ўваходу і выхаду.

   • Задняя п. трамвая.

4. Тое, што і платформа (у 3 знач.).

|| прым. пляцовачны, ✂.

плячо, ✂, м.

1. Частка тулава ад шыі да рукі.

   • Палажыць руку на чыё-н. плячо.
   • Вынесці на сваіх плячах што-н. (перан. справіцца з чым-н. цяжкім, цяжкім для аднаго, без падтрымкі).
   • П. ў п. (побач, у цесным адзінстве).
   • З плеч далоў што-н. (адпаў клопат, скончыліся турботы пра што-н.; разм.).
   • Мець галаву на плячах (умець разбірацца ў чым-н., быць разумным).
   • Як гара з плячэй звалілася (хто-н. адчуў палёгку, пазбавіўшыся ад якіх-н. клопатаў, перажыванняў; разм.).
   • За плячамі ў каго-н. што-н. (таксама перан. пра што-н., што было, мелася ў каго-н. у мінулым).
   • Уварвацца куды-н. на плячах адступаючага праціўніка (непасрэдна за адступаючым праціўнікам).
   • З чужога пляча (пра адзенне: якое не падыходзіць па размеру або якое раней насіў хто-н.).

2. У анатоміі: верхняя частка рукі да локцевага сустава.

3. мн. Тыльны бок тулава ад шыі да пояса, спіна.

   • Узваліць ношу на плечы.
   • Павярнуцца плячамі да каго-, чаго-н. (таксама перан. адвярнуцца ад каго-, чаго-н.).

4. Частка рычага ад пункта апоры да пункта прыкладання сілы (спец.).

|| памянш. плячук, ✂.

|| прым. плечавы, ✂.

• Плечавая косць.

плячук, ✂, м.

1. гл. плячо.

2. Спецыяльныя падкладкі пад плечы ў адзенні.

плячысты, ✂.

З шырокімі моцнымі плячамі.

• П. хлопец.

|| наз. плячыстасць, ✂.

пляшка, ✂, ж. (разм.).

Шкляная пасудзіна для захоўвання вадкасці, бутэлька.

• П. малака.

|| памянш. пляшачка, ✂.

|| прым. пляшачны, ✂.

пляшывы, ✂.

З плешам, аблыселы.

• Пляшывая галава.

◊

• Трапіў лысы на пляшывага (разм. жарт.) — сышліся два роўныя.

|| наз. пляшывасць, ✂, -і, ж.

пляшына, ✂, ж.

Тое, што і лысіна.

пнеўе, ✂, н., зб.

Пні.

пнеўма...​¹

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да пнеўматыкі, пнеўматычны, напр. пнеўмааўтаматыка, пнеўмавадзяны, пнеўмагазавы, пнеўмагідраўлічны, пнеўмаканструкцыя, пнеўмапомпа, пнеўмарухавік.