Verbum

пляскаць​², ✂; незак.

1. Удараць чым-н. плоскім.

2. Тое, што і пляскаць.

   • Дзеці плешчуць у ладкі.

◊

• Пляскаць языком (разм. неадабр.) — гаварыць многа і абы-што.

|| звар. пляскацца, ✂ і распляскацца, ✂.

|| зак. папляскаць, ✂.

|| зак. напляскаць, ✂.

|| наз. плясканне, ✂.

пляскаць​³, ✂; незак.

Рабіць пляскатым, плюшчыць.

• П. канец цвіка.

|| наз. плясканне, ✂.

пляснуцца, ✂; зак. (разм.).

З шумам упасці або ўдарыцца.

• П. на падлогу.
• П. у гразь.

пляснуць, ✂; зак.

1. каго і без дапаўнення. Ударыць далонню аб далонь або далонню па кім-, чым-н.

   • П. па твары.

2. Кінуць з шумам або ўпасці з шумам (разм.).

   • П. мокрую анучу аб падлогу.

пляткар, ✂, м.

Чалавек, які пляткарыць.

|| ж. пляткарка, ✂.

|| прым. пляткарскі, ✂.

пляткарства, ✂, н.

Распаўсюджванне плётак.

|| прым. пляткарскі, ✂.

пляткарыць, ✂; незак.

Распаўсюджваць плёткі.

|| наз. пляткаранне, ✂.

пляц, ✂, м.

1. Зямля пад сядзібай, агародам.

   • Паставіць хату на добрым пляцы.

2. Прызначаная для забудовы тэрыторыя ў горадзе або вёсцы.

3. Плошча для ваенных парадаў і страявых заняткаў (гіст.).

   • Вучэбны п.

пляценне, ✂, н.

1. гл. плесці.

2. Спосаб злучэння нітак, сцяблін і інш. палос эластычнага матэрыялу.

   • Карункавае п.
   • П. кошыкаў.

пляцень, ✂, м.

Агароджа з пераплеценых тонкіх галін.